مردنم را بی تو

گاه می اندیشم...

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید

ان زمان که خبر مرگ مرا می شنوی

روی خندان تو را کاشکی می دیدم

شانه بالا زدنت را بی قید

و تکان دادن دستت

که مهم نیست زیاد

و تکان دادن سر..........

جه کسی باور کرد

جنگل جان مرا

اتش عشق تو خاکستر کرد

می توانی تو به من

زندگانی بخشی

یا بگیری از من

انچه را می بخشی.